Studio Jogi Jogaland w Cieszynie

WITAJ W JO­GA­LAND Witam Cię na stro­nie Jo­ga­land i za­pra­szam do świa­ta mojej pasji – JOGI oraz do miejsc, gdzie tę pasję re­ali­zu­ję ucząc tego, czego sama do­świad­czam na co dzień. Niech ta stro­na bę­dzie dla Cie­bie in­spi­ra­cją do roz­po­czę­cia wła­snej prak­ty­ki, po­zna­nia swo­je­go ciała, za­dba­nia nie tylko od stro­ny fi­zycz­nej, ale i do bu­do­wa­nia lep­szych, peł­nych sza­cun­ku i wdzięcz­no­ści re­la­cji z in­ny­mi, nie za­po­mi­na­jąc przy tym o życiu bli­żej na­tu­ry i po­sza­no­wa­niu jej praw. Jeśli chcesz do­świad­czyć, jak joga może wpły­nąć na Cie­bie, za­dzwoń, przy­jedź na za­ję­cia i spo­tkaj się z nami na macie… Moja ścież­ka jogi... Ludz­kim ży­ciem rzą­dzą zbie­gi oko­licz­no­ści, nagłe zda­rze­nia i mniej lub bar­dziej przy­pad­ko­we zna­jo­mo­ści. Moją przy­go­dę z jogą za­po­cząt­ko­wa­ło spo­tka­nie z przy­ja­ciół­ka­mi, na któ­rym po­szu­ki­wa­ły­śmy po­my­słu na „bab­ski wypad”. Po­cząt­ko­wo miał to być week­end w SPA i nocne po­ga­du­chy przy winie. Jed­nak szu­ka­jąc naj­lep­szych pro­mo­cji jedna z nas, zna­la­zła week­end z jogą… I mimo że wtedy w ogóle nie mia­łam po­ję­cia o co cho­dzi – po­sta­no­wi­łam po­je­chać i spró­bo­wać. W ten wła­śnie spo­sób zna­la­złam się na swo­jej pierw­szej w życiu lek­cji u Iwony Si­ko­ry. Jej oso­bo­wość oraz spo­sób, w jaki pro­wa­dzi­ła za­ję­cia, wy­warł na mnie ogrom­ne wra­że­nie. Po­przez ruch prze­bu­dzi­ła we mnie głę­bo­ką po­trze­bę rów­no­wa­gi mię­dzy umy­słem a cia­łem tyle, że wtedy jesz­cze tego nie ro­zu­mia­łam. Całe życie wszel­ka ak­tyw­ność fi­zycz­na była dla mnie ra­czej udrę­ką i brała się z tego, że ktoś mnie do tego mocno mo­ty­wo­wał. A z jogą było zu­peł­nie ina­czej. Od week­en­du w Bie­la­wie re­gu­lar­na prak­ty­ka stała się celem samym w sobie. Każda lek­cja, każdy warsz­tat, każda nowa nauka po­wo­do­wa­ły, że cią­gle nie mia­łam dość. Przez 16 lat bar­dzo in­ten­syw­nie pra­co­wa­łam w dużej kor­po­ra­cji. Do­pie­ro na macie uwol­ni­łam się od wy­ści­gu szczu­rów, cią­głej pre­sji wy­ni­ku i czasu. Stop­nio­wo za­czę­łam do­pusz­czać do głosu moje ciało, wy­ci­szy­łam umysł, sku­pi­łam się na sobie, na swoim ciele i od­de­chu. Bar­dzo mi to było po­trzeb­ne i wła­śnie dzię­ki temu w końcu zde­cy­do­wa­łam się cał­ko­wi­cie od­mie­nić swoje życie i za­cząć po pro­stu żyć…