otojoga.art

Na co dzień je­stem pro­gra­mi­stą — znam wie­lo­go­dzin­ne sie­dze­nie przed kom­pem, na­pię­te barki, sztyw­ny kark i zmę­czo­ną głowę. Jogi uczę z czy­stej pasji. Za­czą­łem ją prak­ty­ko­wać dla sie­bie i aby le­piej zro­zu­mieć co robię, wy­je­cha­łem do Indii — sto­li­cy jogi — gdzie uczy­łem się pod okiem wielu na­uczy­cie­li. Więk­szość osób, które przy­cho­dzi na moje za­ję­cia po raz pierw­szy, nie po­tra­fi do­tknąć pal­ców u stóp. I to na­praw­dę nie ma zna­cze­nia. Nie mu­sisz być roz­cią­gnię­ty ani mieć żad­ne­go do­świad­cze­nia. Asany nie muszą być per­fek­cyj­ne. Prak­ty­ka uru­cha­mia wła­ści­wy prze­pływ krwi i ener­gii, co spra­wi, że po­czu­jesz się le­piej we wła­snym ciele. Joga to nie tylko prak­ty­ka fi­zycz­na, ale także du­cho­wa — na za­ję­ciach dbam o to, aby Ci o tym przy­po­mi­nać. Dzi­siaj pro­wa­dzę za­ję­cia w tra­dy­cyj­nym stylu, ale także z po­czu­ciem hu­mo­ru — bez po­czu­cia, że trze­ba ko­mu­kol­wiek coś udo­wad­niać.